لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 16 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 

‏1

‏روانشناسی ‏یادگیری

‏روانشناسی یادگیری (Learning Psychology)

‏هیلگاد ‏روانشناس آمریکایی در یک تعریف جامع یادگیری را اینگونه تعریف می‌کند: " یادگیری ‏یعنی؛ تغییر نسبتا پایدار در رفتار که بر اثر تجربه در توانایی‌های بالقوه فرد ‏بوجود می‌آید."

‏دیدکلی

‏تفاوت سطح انسان قرن 21 با اجداد ‏غارنشین ‏را چه چیزی پر می‌کند ؟

‏یادگیری در زندگی انسان چه نقشی دارد ؟

‏ایا یادگیری محدود به مدارس و آموزشگاهها است ؟

‏نقش یادگیری ‏در همه صحنه‌های زندگی نمایان است. ‏یادگیری ‏تنها آموختن مهارتی خاص با مطالب درسی نیست؛ بلکه در ‏رشد هیجانی ‏، ‏رشد شخصیتی ‏، تعامل اجتماعی انسان دخالت ‏دارد. انسان یاد می‌گیرد که از چه چیزی بترسد، چه چیزی را دوست بدارد و کجا چگونه ‏رفتار کند. در واقع نوزاد از همان لحظه تولد درگیر فرآیند یادگیری می‌شود و این ‏توانایی است که باعث پیشرفت و تفاوت روزانه او تفاوت انسانهای یک نسل از انسانهای ‏نسل قبل از خودشان می‌شود.

‏فرآیند یادگیری با توجه به اهمیتش همیشه مورد ‏توجه بوده و در این مورد ‏دانشمندان ‏بسیاری اظهار نظر ، پژوهش و نظریه پردازی کرده و جواب بسیاری از سوالات را روشن ‏کرده‌اند، بطوری که می‌توان با صراحت و اطمینان در مورد اینکه "‏یادگیری ‏چیست ؟ ‏، چگونه رخ می‌دهد و عوامل موثر کدام هستند ؟ " بحث کرد.

‏ویژگی‌های یادگیری

‏3

‏تغییر در رفتار

‏یادگیری همره با "تغییر" است، به گونه‌ای که بعد از کسب ‏یادگیری موجود زنده (از جمله انسان) رفتارش (بیرونی یا درونی) به یک روش یا حالت ‏جدید تغییر می‌یابد. این تغییر هم در رفتارهای ساده و هم در رفتارهای پیچیده دیده ‏می‌شود.

‏پایداری نسبی

‏درست است که یادگیری همراه با تغییر است ولی هر تغییری ‏یادگیری محسوب نمی‌شود، بلکه تغییرات ناشی از یادگیری پایداری (Permanency) ‏دارند؛ ‏و تغییراتی که پایداری نداشته باشند را نمی‌توان به یادگیری نسبت داد (نظیر تغییرات ‏ناشی از مصرف دارو یا مواد ، هیجانها ، خستگی و... که پس از رفع اثر دارو ، موضوع ‏هیجان یا رفع خستگی و...تغییرات نیز ناپدید می‌شوند). فردی که مسئله یا چیزی را یاد ‏گرفته است تغییرات حاصل از آن را همواره با خود دارد و در مواقع لازم به اجرا در ‏می‌آورد.

‏توانایی‌های بالقوه

‏یادگیری در فرد نوعی توانایی ایجاد می‌کند، بدین معنی ‏که " ‏تغییرات پایدار در رفتار" ‏نتیجه تغییر در "‏توانایی‌ها" است، نه تغییر در رفتار ظاهری. اگر طرف دیگر این توانایی‌ها همیشه ‏مورد استفاده قرار نمی‌گیرند بلکه بعضی مواقع بصورت بالقوه هستند و هر وقت موقعیت و ‏فرصت استفاده فراهم شود؛ از حالت بالقوه خارج و به حالت بالفعل (عمل) در می‌آیند. ‏مثلا فردی که ‏دوچرخه سواری ‏را یادگرفته است، اگر موقعیت ‏دوچرخه سواری برای او فراهم نباشد این توانایی بصورت بالقوه در فرد باقی می‌ماند و ‏هر وقت موقعیت و فرصت دوچرخه سواری فراهم شود (مثلا یک ‏دوچرخه ‏در اختیار او قرار گیرد) این توانایی ‏از بالقوه به بالفعل (حالت عمل) در می‌آید. این بدان معنی است که یادگیری هیچ وقت ‏از بین نمی‌رود.

‏تجربه

‏هر نوع تغییر در توانایی‌های ‏بالقوه زمانی یادگیری محسوب خواهد شد که بر اثر "تجربه" (Experience) ‏باشند، ‏یعنی"محرک‌ها" (عوامل) بیرونی و درونی بر فرد (یاد گیرنده) تاثیر بگذارد (نظیر ‏خواندن کتاب ‏، گوش دادن به یک سخنرانی ، ‏زمین خوردن کودک و فکر کردن در باره یک مطلب و ...) بدین ترتیب تغییرات پایداری که ‏در توانایی افراد بوسیله عواملی به غیر از تجربه بدست می‌آید یادگیری محسوب

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است