ابتدا، امارت و تسلط و پيشروىهاى يعقوب بر قدرت و لياقت خود و سپاهيان او متکى بود و بدون اجازه و دستور خليفه انجام مىگرفت. عملکرد خلفاى عباسى نيز در سير زمان نشاندهندهٔ مخالفت و عدم اعتماد آنان به يعقوب است که هربار با قدرتيابى بيشتر يعقوب، رعب و وحشت خلفا نيز افزون مىگشت و در صدد برمىآمدند تا با اعطاء امتيازات و بهاء دادن به خواستههاى يعقوب از پيشروىهاى بعدى او ممانعت کنند. اولين بار، خليفه معتز، براى سرکوبى و دفع خوارج از يعقوب کمک گرفت و سپس با دادن حکومت کرمان به او و همزمان به علىبن حسين در صدد دفع يکى از دو تن مدعيان شجاع و گستاخ و نافرمان برآمد. یعقوب و خلافت عباسيان 5ص - word (..doc) - تحقیق -