خریدار گرامی شما میتوانید فایل (فلسفه نظري تاريخ 25ص) را ویرایش کنید.

فلسفه نظري تاريخ 25ص - word (..doc) - دانلود,مقاله,فلسفه,نظري,تاريخ,25ص,دانلود

قسمتی از متن :

‏2

‏فلسفه نظري تاريخ‏ :

‏نخستين نكته اي كه در فلسفه نظري به چشم مي خورد اين ادعاست ‏ك‏ه تاريخ همچون موجود زنده متحركي است كه روحي دارد و جسم‏ي‏ و عزمي و آهنگي و حركتي و هدفي و قانوني و نظامي و محركي و مسير ي. اين هويت مستقل كه براه خود مي رود و انسانها را نيز يا تسلي‏م‏ خود مي كند و يا زير چرخ ‏ه‏اي تيز رو و پر شتاب و سنگينش له و مثله مي كند ازجايي آغاز كرده است و از طريقي ميگذرد و سرانجام هم به مقصدي ميرسد .‏ فلسفه نظري تاريخ بر اين سراست كه نشان دهد كه اين رفتن و باليدن چگونه صورت ميگيرد و آن نقطه نهايي كه بار انداز تاريخ است كجاست و چگونه از منزل كنوني ، منزل واپسين را ميتوان ولو با ابهام و اجمال تصور كرد ، و اين رفتن به جبر است يا به تصادف ، و گ‏ذ‏ر از منازل و مراحل گوناگون تاريخي اجتناب ناپذير است ‏يا چاره پذير . فلسفه نظري تاريخ را ميتوان چنين تعريف كرد كه معرفتي است كه در آن از حركت ، محرك ، مسير و هدف م‏وجودي بنام ‏«‏ تاريخ ‏»‏ بحث ميشود

‏سه سؤال اساسي كه‏ هر گونه فلسفه نظري تاريخ عمدتاً به پاسخ آنها مي پردازد بدين قرارند :

‏تاريخ به كجا ميرود . ( هدف ) .

‏چگونه ميرود . ( مكانيزم حركت . محرك ) .

‏از چه راهي ميرود . ( مسير و منازل برجسته حركت ).

‏ازنظر اين كاوشگران ، تاريخ هويتي حقيقي است نه اعتباري و به سخني ديگر انسانها و حوادث ، خود تاريخ نيستند بلكه در ‏«‏ تاريخ ‏»‏ اند . تاريخ بشرها را فرا گرفته و در ميدان ‏خود گرد آورده و بر گردنشان رشته اي افكنده و آنها را به جايي كه خود ميخواهد مي كشاند . هگل كه مي گويد ‏«‏ تاريخ كشتارگاه اراده هاي فردي انسانهاست ‏»‏ و همو كه سخن از‏«‏ شيطنت و فريبكاري و مكاري ‏»‏ تاريخ ميگويد ، و ماركس كه انسانها را در برابر حوادث تاريخ تنها ‏«‏ قابله ‏»‏ يي ميشمارد كه فقط بوضع حمل مادر آبستن كمك مي كنند ، و از كشتن نوزاد و با برانداختن نطفه آن عاجزند .

‏2

‏و انگلس كه خداي تاريخ را سنگدل ترين خدايان مي شمارد كه ارابه پيروزي خود را از روي اجساد مردگان و طاغيان به پيش ميراند ، همه يكصدا به استقبال هويت تاريخ و بازيگري آن اتفاق دارند و ‏همه توانائي انسان را در برابر تاريخ ، ‏«‏ كشف و وصف ‏»‏ قلمداد مي كنند و طفره و نفي .

‏توين بي گر چه در كار خود محتاط تر است و اگر چه خود را‏ ‏حتي فيلسوف تاريخ نيز نمينامد و تنها ‏–‏ به ادعاي خود ‏–‏ به ‏«‏ تعميم تجربي ‏»‏ بسنده مي كند اما در نهايت وقتي به نهايت تاريخ مي انديشيد فتوي به سرانجامي مشخص و مقدس ميدهد و بطريق علمي دولتي كليسايي را بر همه عالم در آينده اي دور‏ تسلط و تحكيم ميبخشد . شپنگر از‏همه اينها ‏بدبين تر و جسورتر است و به هيچ روي لحظه اي تردبد و تسامح نميكند . در تاريخ به گمان او هيچ رستاخيزي نيست و هيچ تژاد يا ملتي از خواب مرگ ‏خود هرگز برنخواهد خاست . مرگ براي تمدنها همانقدر طبيعي و محتوم است كه براي انسانها و جانوران .

‏تاريخ جهان كه در واقع چيزي جز حركت انديشه اي در ذهني نيست نيز از طريق تضادها و تصادمها راه خود را به جلو ‏مي گشايد . هر ‏مرحله نوين تاريخي حاصل نزاع و تركيب ‏(سنتز ) دو مرحله متضاد پيشين است ( تز و آنتي تز ) . اما اين مرحله نوين در عين حال گشاده تر و فراگير تر و بزبان هگل ‏«‏ آزادتر‏»‏ از مراحل قبلي است . هدف تاريخ رسيدن اندشه مطلق است بآزادي مطلق و محو فراق وآليناسيون .

‏سؤال : نظر هگل در مورد فلسفه تاريخ چيست ؟

‏اولاً تاريخ بطرف هر آنچه آزادتر شدن انديشه متعالي سير مي كند .

‏ثانياً مكانيزم اين ‏ح‏ركت ، نزاع دائمي انديشه مطلق با خود و ‏م‏حرك آن ‏عشق اين انديشه است برهايي از فراق .

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است