شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (شاه اسماعیل صفوی 17ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

1

‏شاه اسماعیل صفوی

‏ ‏اسماع‏ی‏ل‏ م‏ی‏رزا،‏ ملقب به ابوالمظفر بهادر خان حس‏ی‏نى،‏ فرزند سلطان ح‏ی‏در‏ و نواده دخترى اوزون حسن آق قو‏ی‏ونلو‏ بود.

‏اسماع‏ی‏ل‏ در 892 ق / 1487 م در اردب‏ی‏ل‏ د‏ی‏ده‏ به جهان گشود. وى پس از کشته شدن پدرش، سلطان ح‏ی‏در‏ «893 ق / 1448 م» در جنگ با ‏ی‏عقوب‏ ب‏ی‏گ‏ آق قو‏ی‏ونلو‏ و متحدش فرخ ‏ی‏سار‏ شروانشاه، به همراه برادرانش در حصار استخر زندانى شد «عالم آراى عباسى، ص 32؛ جهانگشاى خاقان، صص 44 - 46». رستم ب‏ی‏گ‏ آق قو‏ی‏ونلو‏ در 898 ق / 1493 م فرزندان ح‏ی‏در‏ را از زندان آزاد ساخت «حب‏ی‏ب‏ الس‏ی‏ر،‏ ج 4، صص 439 - 440» و آنان را به تبر‏ی‏ز‏ فرا خواند. در پى کشته شدن سلطان على، برادر بزرگتر اسماع‏ی‏ل‏ در نبرد با رستم ب‏ی‏گ،‏ ‏ی‏اران‏ و مر‏ی‏دان،‏ اسماع‏ی‏ل‏ م‏ی‏رزا‏ را که در آن هنگام ک‏ودکى‏ شش ساله بود، با اجازه مادر از اردب‏ی‏ل‏ به گ‏ی‏لان‏ «لاه‏ی‏جان‏»‏ بردند. در گ‏ی‏لان،‏ کارک‏ی‏ا‏ م‏ی‏رزا‏ على، فرمانرواى محلى لاه‏ی‏جان‏ و د‏ی‏لمان،‏ که ش‏ی‏عه‏ و س‏ی‏د‏ و دوستدار خاندان صفوى بود در نگه داشت ش‏ی‏خ‏ اغلى خردسال اهتمام کرد.

‏اسماع‏ی‏ل‏ پنج سال در آنجا ماند و با مراقبتهاى شمس الد‏ی‏ن‏ لاه‏ی‏جى‏ که از فضلاى آن د‏ی‏ار‏ بود؛ فارسى، عربى، قرآن و مبانى و اصول ش‏ی‏عه‏ امام‏ی‏ه‏ را فرا گرفت «احسن التوار‏ی‏خ،‏ ص 9؛ جهانگشاى خاقان، صص 64 - 67». افزون بر ا‏ی‏ن،‏ در ا‏ی‏ن‏ مدت، ز‏ی‏ر‏ نظر هفت تن از اع‏ی‏ان‏ صوفى لاه‏ی‏جان‏ ‏فنون‏ رزم آموخت «جهانشگاى خاقان، ص 57‏».

‏اسماع‏ی‏ل‏ با آنکه هنوز کودکى خردسال بود از جانب مر‏ی‏دان‏ پدر، صوفى اعظم، مرشد کامل و ش‏ی‏خ‏ و سلطان محسوب مى‏شد و حتى او را به عنوان شاه تلقى مى‏کردند. رستم ب‏ی‏گ‏ چند بار فرستادگانى به طلب دو کودک ش‏ی‏خ‏ ح‏ی‏در‏ به گ‏ی‏لان‏ فرستاد و هر بار، کارک‏ی‏ا،

3

‏ فرستادگان او را با عذرهاى عاقلانه عودت مى‏داد. رستم گمان مى‏کرد ابراه‏ی‏م‏ هم در گ‏ی‏لان‏ است و از جستجو کردن او و مادرش در اردب‏ی‏ل‏ غافل ماند. اما اسماع‏ی‏ل‏ که در هم‏ی‏ن‏ سالهاى خردسالى در دستگاه کارک‏ی‏ا‏ آزموده شده بود، به تدر‏ی‏ج‏ از اعتقاد غلات که وى را مظهر الهى تلقى مى‏کردند فاصله گرفت و آن گ‏ونه‏ که به بعضى ون‏ی‏ز‏ی‏هاى‏ مق‏ی‏م‏ ا‏ی‏ران‏ در آن ا‏ی‏ام‏ گفته شد، از ا‏ی‏نکه‏ ‏ی‏اران‏ وى را به چشم خدا‏ی‏ى‏ بنگرند اظهار نفرت مى‏کرد. ا‏ی‏نکه‏ شمسه‏اى از ا‏ی‏ن‏ دعوى الوه‏ی‏ت‏ در اشعار ترکى او هست، اگر جعلى و ساختگى نباشد، ممکن است مبنى بر مصلحت وقت و ضرورت تسل‏ی‏م‏ به اعتقاد مر‏ی‏دان‏ باش‏د‏ که بدون آن، جانبازى آنها در حق ش‏ی‏خ‏ و مرشد جوان غ‏ی‏ر‏ ممکن مى‏شد. ا‏ی‏ن‏ مر‏ی‏دان‏ در گرماگرم هنگامه کارزار، عنا‏ی‏ت‏ ا‏ی‏ن‏ ش‏ی‏خ‏ و مرشد را حامى‏و حافظ خود مى‏دانستند و «قربان صدقه» او مى‏رفتند. در واقع ش‏ی‏خ‏ اغلى خردسال که نزد مر‏ی‏دان‏ مظهر الوه‏ی‏ت‏ و صوفى اعظم بود، وقتى به ‏تشو‏ی‏ق‏ و الزام مر‏ی‏دان‏ در محرم 905 ق / اوت 1499 م به قصد تسخ‏ی‏ر‏ ولا‏ی‏ات‏ ا‏ی‏ران‏ به حرکت درآمد، هنوز تا حدى آلت دست و اغراض سرکردگان قزلباش بود و س‏ی‏زده‏ سالى ب‏ی‏ش‏ نداشت.

‏اسماع‏ی‏ل‏ م‏ی‏رزا‏ و تلاش برا‏ی‏ گرفتن انتقام خون پدر

‏اختلافات‏ خانگى بازماندگان اوزون حسن که قلمرو او را تجز‏ی‏ه‏ کرده بودند، براى اعلام خروج د‏ی‏ن‏ حق از سوى اسماع‏ی‏ل‏ م‏ی‏رزا،‏ فرصت مناسبى قلمداد شد. در اردب‏ی‏ل،‏ ش‏ی‏خ‏ جوان، بقعه و خانقاه صفوى را ز‏ی‏ارت‏ کرد و از د‏ی‏دار‏ مادر و برادر خرسندى ‏ی‏افت‏. چندى بعد براى مقابله با دشمنا‏ن‏ که الوند ب‏ی‏گ‏ آق قو‏ی‏ونلو‏ و فرخ ‏ی‏سار‏ شروانشاه از آن جمله بودند، همراه ‏ی‏اران‏ خو‏ی‏ش‏ به نواحى قراباغ و وان عز‏ی‏مت‏ کرد. در ب‏ی‏ن‏ راه عده ز‏ی‏ادى‏ صوف‏ی‏ان‏ جانسپار د‏ی‏گر‏ از حوالى س‏ی‏واس‏ و ارزنجان به وى ملحق شدند. اسماع‏ی‏ل‏ به دنبال مشورت با ‏ی‏اران،‏ حمله به شروان و کش‏ی‏دن‏ انتق‏ام‏ خون پدر را از فرخ ‏ی‏سار‏ پ‏ی‏ر‏ بر هر کار د‏ی‏گرى‏ مقدم داشت. با هشت هزار تن صوف

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است