شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (امام خمينى و ميراث حكمت عرفانى اسلام 19ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏2

‏امام خمينى و ميراث حكمت عرفانى اسلام

‏آفتاب - فرهنگ و انديشه: بايد تاكيد كرد كه علاقه ‏امام خمينى به فلسفه عرفانى اسلامى در مراحل اوليه دوران تحصيلش، نه چيزى بديع است ‏و نه امرى احساسى. با اين‏كه منابع مربوط در دسترسند، پيش از اين، هيچ محققى به ‏تحليل منظم نظرات عرفانى و مابعدالطبيعى امام خمينى نپرداخته است. آنچه در پى ‏مى‏آيد كوششى است در جهت اداى حق اين جنبه از ميراث امام خمينى .

‏مقدمه

‏در سال 1968 پنج‏سال پس از اخراج آيت‏الله ‏روح‏الله خمينى از ايران، ساواك، پليس امنيتى شاه، به خانه او در قم يورش برد و ‏اوراق و نوشته‏هاى وى، از جمله شروح و تفاسيرى را كه در دهه 1930 در باب عرفان ‏نوشته بود، ضبط و توقيف كرد.

 ‏پانزده سال بعد، در سال 1983، پاره‏اى از آثار ‏مفقود خمينى را يكى از طلاب در همدان پيدا كرد. 

‏او، كه نامش هرگز در گزارشهاى ‏بعدى اين واقعه ذكر نمى‏شود، دو كتاب از فروشنده‏اى دوره‏گرد خريد كه، چون نتوانسته ‏بود در بازار شهر خريدارى بيابد، به يكى از مدارس دينى آمده بود تا آنها را به مبلغ ‏پنجاه تومان بفروشد.

‏يكى از اين دو كتاب، چاپ سنگى‏اى از شرح شرف‏الدين محمود ‏قيصرى

 (‏متوفاى 751/1350) بر فصوص الحكم ابن‏عربى بود كه در قرن نوزدهم در مصر ‏انتشار يافته بود; و خود اين قيصرى، هم متفكر عرفانى استثنايى و هم از شارحان ‏پرآوازه مكتب ابن‏عربى است. 

‏در حواشى كتاب، اين طلبه ،تعليقات دست‏نوشته بسيارى ‏ديد كه، بر طبق سنت ديرپاى دستنويسى مسلمانان، در عين حال، هم شرح‏الشرحى بود بر

‏3

‏متن اصلى فصوص‏الحكم و هم شرحى بر كتاب قيصرى. 

‏طلبه مذكور، با كمال تعجب، ‏پى برد كه تعليقات حاشيه، كه به زبان عربى نوشته شده بود، امضاى‏ ‏ سيد روح‏الله ‏خميني نیز را در پاى خود داشت. 

‏او، كه آنچه را ديده بود باور نمى‏كرد، ‏كتاب‏ها را به سرعت نزد آيت‏الله حسين‏نورى، امام‏جمعه همدان برد، و او بى‏درنگ خط [‏امام] خمينى را در حواشى تشخيص داد.

 ‏و اما كتاب ديگر، معلوم شد كه رساله‏اى ‏همراه با شرح و تفسير است در باب كلام شيعى، كه پسر ارشد آیت الله ‏ ‏خمينى،

 ‏سید ‏مصطفى، بر آن تعليقاتى نوشته بود. 

‏چندين محقق مسلمان، به سرعت دست‏به كار ‏انتشار اين آثار به‏تازگى كشف شده گشتند. 

‏اين محققان آثار مذكور را متعلق به ‏موضوعات و مطالب عرفانى قلمداد كردند. 

‏ظاهرا متن شرح‏الشرح آیت الله  ‏خمينى، به خودى خود، به چشم گردآورنده و ويراستار به اندازه كافى با ابهت جلوه ‏نكرد. چراكه وى تصميم گرفت كه آن را با شرح‏الشرح ديگرى كه آیت الله خمينى در حواشى ‏مصباح الانس نوشته بود تكميل كند، و اين مصباح الانس شرحى است كه محمد بن حمزه ‏فنارى (متوفاى 834/1431)، عالم مشهور عثمانى، بر مفتاح الغيب صدرالدين قونى (متوفاى 673/74-1273) ‏نگاشته است.

 ‏اين دو شرح‏الشرح كاملا باهم سازگارند و تصورى از ‏ديدگاه عرفانى و فلسفى احتمالا بزرگ‏ترين، يا دست‏كم بانفوذترين، رهبر سياسى مسلمان ‏در قرن بيستم به ما مى‏دهند. 

‏با توجه به جايگاه نويسنده، گردآورنده و ويراستار ‏،پيش‏نويس دست‏نوشته‏اى را كه به خوبى استنساخ شده بود براى آیت الله خمينى فرستاد ‏تا وى تصحيح و تاييد كند. 

‏آیت الله خمينى، پس از اعمال چند تغيير جزئى مربوط به ‏سبك نوشته، اجازه انتشار آن را داد. 

‏گردآورندگان و ويراستاران، از چاپهاى ‏سنگى متون اصلى، آن قطعاتى را كه وى بر آنها شرح نوشته بود حفظ كردند.

 ‏با اين ‏همه، كوشش در جهت فهم استدلالهاى پيچيده نويسنده، بدون رجوع به متون اصلى‏اى كه آن ‏استدلالها بر آنها توقف دارند، كار نسبتا دشواری است. 

‏بنابراين، براى فهم و ‏ارزيابى درست موضع 

‏آیت الله خمينى در قبال قيصرى و فنارى و كل فلسفه عرفان، ‏متون اين دو متفكر لازمند. 

‏از همين آغاز، بايد تاكيد كرد كه علاقه آیت الله ‏خمينى به فلسفه عرفانى اسلامى در مراحل اوليه دوران تحصيلش، نه چيزى بديع است و نه

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است