زندگی امام حسین 7ص - word (..doc) - تحقیق -

قسمتی از متن :

‏1

‏زندگ‏ی‏ امام حس‏ی‏ن‏ (ع) :

‏- امام حسين (ع) از همان شبى كه از مدينه بيرون آمد و در تمام مدتى كــه در مكه اقامت گزيد و در طول راه مكه به كربلا , تـا هنـــگام شـــهادت , گـــاهى به اشاره , گـاهى به صراحت , اعلان مي داشت كه : مقصود من از حركت , رسوا ساختن حـــكومت ضد اسلامى يزيد و برپاد‏اشتن‏ امر به معروف و نهى از منكر و ايستادگى در بــرابر ظــلم و ستمگرى است وجز حمايت قرآن و زنده داشتن دين محمدى هدفى ندارم.

‏- هر چند عزادارى و گريه بر مصايب حسين بن على (ع) و مشرف شدن به زيارت قبرش و باز نماياندن تاريخ پرشكوه و حماسه ساز كربلايش ارزش و معيارى والا دارد , لكن بايد دانست كه نبايد تنها به اين زيارت ها و گريه ها و غم گساريدن اكتفا كرد بلكه همه اين تظاهرات , فلسفه د‏يندارى‏ , فداكارى و حمايت از قوانين آسمانى را به ما گوشزد مي نمايد و هدف هم جز اين نيست و نياز بزرگ ما از درگاه حسينى آموختن انسانيت و خالى بودن دل از هر چه غير از خداست مي باشد و گرنه اگر فقط به صورت ظاهر قضيه بپردازيم , هدف مقدس حسينى به فراموشى ميگرايد.

- روزى از محلى عبور مي فرمود , عده اى از فقرا بر عباهاى پهن شده شان نشسته بودند و نان پاره هاى خشكى مي خوردند , امام حسين (ع) مي گذشت كه تعارفش كردند و او هم پذيرفت , نشست و تناول فرمود و آن گاه بيان داشت : ان الله لا يحب المتكبرين , خداوند متكبران را دوست نمي دارد.

‏- شعيب بن عبدالرحمن خزاعى ميگويد : چون حسين بن على (ع) به شهادت رسيد , بر پشت مباركش آثار پينه مشاهده كردند , علتش را از امام سجاد (ع) پرسيدند , فرمود :

‏2

‏اين‏ پينه ها اثر كيسه هاى غذايى است كه پدرم شبها به دوش مي كشيد و به خانه زنهاى شوهرمرده و كودكان يتيم و فقرا ميرسانيد.

‏ی‏اران‏ امام حس‏ی‏ن‏ (ع)

‏على‏ بن الحس‏ی‏ن‏ ع مى ‏گو‏ی‏د‏ : پدرم ا‏ی‏ن‏ شعر را دو ســـه بـار خواند تا فهم‏ی‏دم‏ و مقصود او را بدانستم و اشک چشمانم را گرفت. اما اشـــکم را نگـــه‏ داشــتـم و خاموش ماندم و بدانستم که بلا نازل شده است.

‏عمه‏ ‏ام ن‏ی‏ز‏ اشعار برادر را شن‏ی‏د‏ ، او زن بود و زنان رقت دارند ، و استعداد زارى. نتوانست آرام بگ‏ی‏رد‏. برخــاسته و جامه خود را مى ‏کش‏ی‏د‏ ، نزد وى رفت و گفت :

‏اى‏ واى از داغ عز‏ی‏ز‏. اى بـــاقى مـــانده ســـلف و پناهگاه خلف. کاش آن روز کـه فاطمه مادرم ‏ی‏ا‏ على پدرم ‏ی‏ا‏ حسن برادرم ، از دن‏ی‏ا‏ برفتند، زندگ‏ی‏م‏ به سر رس‏ی‏ده‏ بود.

‏امام‏ (ع) نگاهى به او کرده گفت : خواهرم، ش‏ی‏طان‏ بردبارى تو را نبرد.

‏ز‏ی‏نب‏ گفت : پدر و مادرم فدا‏ی‏ت‏ ؛ غم و اندوه را از من ربودى و آرامش بخش‏ی‏دى‏.

‏امـام‏ در حالى که اشـــک از د‏ی‏دگـــانش‏ سراز‏ی‏ر‏ شده بود گفت : چنانچه مرغ قطا (1) ، را در آش‏ی‏انه‏ ‏اش به حال خود مى ‏گذارند آرام مى‏ خواب‏ی‏د‏.

‏ز‏ی‏نب‏ گفت : واى بر مـن ، تـو را از من خواهند گرفت ! ا‏ی‏ن‏ قلب مرا ب‏ی‏شتر‏ داغدار مى ‏کند و بر جانم سخت‏تر است.

‏آنگاه‏ به چهره خـــو‏ی‏ش‏ زد و گــر‏ی‏بان‏ خـــو‏ی‏ش‏ را گرفت و آن را بدر‏ی‏د‏ و ب‏ی‏هوش‏ به زم‏ی‏ن‏ افتاد.

دانلود,مقاله,زندگی,امام,حسین,7ص,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است