(‏عفاف‌ ورزيد يعني‌ در گفتار و كردار از آنچه‌ حلال‌ نيست‌ دوري‌ جست‌ و خويشتن‌داري‌ نمود).</p>

<p>‏پايه‌ عفاف، خويشتن‌داري‌ است‌ و ردپايي‌ از جنسيت‌ يا اختصاص‌ به‌ جنس‌ خاص‌ (زن) در معني‌ لغوي‌ عفاف، وجود ندارد.</p>

<p>-2 ‏معناي‌ عرفي: در ادب‌ پارسي، "عفاف" از نظر معنا و گويش، تفاوت‌ يافته‌ است.</p>

<p>‏در لغت‌نامة‌ دهخدا(5) چنين‌ آمده‌ است:</p>

<p>«‏عفاف: پارسايي‌ و پرهيزگاري، نهفتگي، پاكدامني، خويشتن‌ داري».</p>

<p>‏دكتر معين‌ در فرهنگ‌ فارسي‌ معين(6) آورده‌ است:</p>

<p>«‏عفاف: پارسايي، پرهيزگاري، پاكدامني، در تداول‌ غالباً‌ به‌ كسر اول‌ تلفظ‌ مي‌كنند.»</p>

<p>‏بنابراين‌ در گويش‌ فارسي، عفاف‌ به‌ كسر اول‌ و به‌ معني‌ "پاكدامني" به‌ كار مي‌رود.</p>

<p>-3 ‏معناي‌ اصلاحي: در تفكر اسلامي، عفاف، واژه‌اي‌ با بار معنايي‌ خاص‌ برگرفته‌ از آيات‌ و روايات، و گونه‌اي‌ منش‌ است‌ همراه‌ با كُنِش‌ رفتاري‌ و گفتاري.</p>

<p>‏عفاف‌ در قرآن: در قرآن‌ چهار بار از ريشة‌ عفاف، استفاده‌ شده‌ است:</p>

<p>-1 ‏سورة‌ بقره‌ - 273: «يحسبهم‌ الجاهل‌ اغنياًء من‌ التعفف»؛</p>

</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>دانلود,مقاله,حجاب,ارزش,يا,روش,دانلود</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>

<hr />

<p>&nbsp;</p>

<p><strong>تصاویری از چند صفحه نخست فایل :</strong></p>

<p>&nbsp;</p>

<div style="white-space: nowrap;" >

<img style="width: 300px; height: 300px;" src="http://filearman.ir/imgs/4kia/3799401269-img1.jpg" alt="" />

</div>

<p style="text-align: center;"><span style="color: #ff0000;">توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است</span></p>حجاب، ارزش يا روش - word (..doc) - تحقیق -

قسمتی از متن :

‏1

‏حجاب، ارزش يا روش

‏كساني‌ كوشيده‌اند از طريق‌ فاصله‌ انداختن‌ ميان‌ ارزشها با روش‌ تحقق‌ عيني‌ آنها، ميان‌ حجاب‌ با عفاف، تفكيك‌ نموده‌ و حجاب‌ را غير ضروري‌ مي‌خوانند و حفظ‌ عفت‌ را بدون‌ حجاب‌ نيز ممكن‌ مي‌دانند. اينك‌ ما اين‌ تلاش‌ را ارزيابي‌ مي‌كنيم:

‏‌تحليل‌ واژه:

-1 ‏معناي‌ لغوي: عفاف‌ با فتح‌ حرف‌ اول، از ريشه‌ "عفت" است‌ و راغب‌ اصفهاني‌ در مفردات(1) خود، عفت‌ را معني‌ مي‌كند:

«‏العفة‌ حصول‌ حالةٍ‌ للنفس‌ تمتنع‌ بها عن‌ غلبة‌ الشهوة».

(‏عفت، پديد آمدن‌ حالتي‌ براي‌ نفس‌ است‌ كه‌ به‌ وسيلة‌ آن‌ از فزون‌ خواهي‌ شهوت‌ جلوگيري‌ شود).

‏طريحي‌ نيز در مجمع‌ البحرين(2) مي‌آورد:

«‏عَفَّ‌ عن‌ الشيِء اي‌ امتنع‌ عنه‌ فهو عفيفٌ».

(‏عفاف‌ از چيزي‌ ورزيد يعني‌ از آن‌ امتناع‌ ورزيد پس‌ او عفيف‌ است).

‏و ابن‌ منظور در لسان‌العرب(3) مي‌نويسد:

«‏اللفة: الكف‌ عما لا يحل‌ و لايجمل».

(‏عفت: خويشتن‌ داري‌ از آنچه‌ حلال‌ و زيبا نيست).

‏2

‏شرتوني‌ لبناني‌ نيز در اقرب‌ الموارد(4) مي‌نويسد:

«‏عَفٍّ‌ الرجل: كَفَّ‌ عما لا يحل‌ و لا يجمل‌ قولاً‌ او فعلأ وامتنع».‌