خریدار گرامی شما میتوانید فایل (تربیت دینی نوجوانان و نیازهای آنها) را ویرایش کنید.

تربیت دینی نوجوانان و نیازهای آنها - word (..doc) - دانلود,مقاله,تربیت,دینی,نوجوانان,و,نیازهای,آنها,دانلود

قسمتی از متن :

2

‏تربیت دینی نوجوانان و نیازهای آنها

‏تربیت دینی نوجوانان در دو بخش: الف)مراحل تربیت دینی، ب)نیازهای ‏نوجوانان، مورد بررسی قرار می‌گیرد.

‏الف) مراحل تربیت دینی

‏ما در تربیت دینی ‏پنج مرحله را به طور طبیعی پشت‌سر می‌گذاریم. این مراحل پیوسته و منظم، یکی پس از ‏دیگری خواهند آمد.

‏1-‏اُنس دینی:

‏نخستین مرحله‌ی تربیت دینی، اُنس دینی است. ‏کودکی که در سال‌های نخست زندگی با قرآن و نماز خواندن پدر و مادر آشنا می‌شود و در ‏سه یا چهار سالگی در کنار آنان جانمازی پهن می‌کند و به تقلید از آنان، قیام، رکوع ‏و سجده‌ برپا می‌کند، کم‌کم زمینه‌ای به نام اُنس و الفت دینی در او ایجاد می‌شود. ‏وقتی فرزند شما در کنارتان سجده و رکوع کرد و سلام نماز را داد و شما دستش را به ‏گرمی فشردید، پیشانی‌اش را بوسیدید و لب‌خند رضایت‌بخشی در صورت او شکوفا شد، به ‏یادش می‌ماند که هر موقع این حرکات را انجام داده، از شما یک پاداش درونی و ‏رضایت‌بخش دریافت کرده است. هر زمان با شما به مسجد آمد و شما مراعات کردید که به ‏او سخت نگذرد و راحت و خوش‌حال باشد و ماندن خارج از حوصله‌ی او نباشد، این ‏مراعات‌ها و ظرافت‌ها او را کم کم به نوعی وابستگی دینی گرایش خواهد داد که پایه‌ی ‏آن اُنس والفت با دین است. ما در روان‌شناسی به این پدیده «conditioning» ‏یا شرطی ‏کردن می‌گوییم؛ به این صورت که اگر دو امر در مجاورت یک‌دیگر قرار بگیرد و با حضور ‏یکی، دیگری هم حضور پیدا کند، کودک کم کم بین این‌ها پیوندی برقرار می‌کند که به آن

2

«‏پیوند شرطی» گفته می‌شود. کودک در سال‌های بعد که زندگی مستقلی را دنبال می‌کند، ‏هر وقت به یاد می‌آورد که وقتی نماز می‌خواند سیمای شما شاد می‌شد و او را تشویق ‏می‌کردید، در او شوق و علاقه به دین ایجاد می‌شود.

‏2-‏عادت دینی:

‏وقتی ‏کاری را بارها و بارها تکرار کردیم، این عمل در شخصیت ما نفوذ می‌کند و استوار و ‏پایدار می‌شود، مثل عادت به نظم، سحرخیزی، مسؤولیت پذیری یا هر عادت دیگر. از ‏خصوصیات مهم دوره‌ی کودکی و دبستان، عادت‌پذیری است. اگر شما در این سال‌ها همّت ‏کنید و عادت ارزشمندی را در فرزند یا شاگردتان پدید بیاورید، در سال‌های بعد نیاری ‏به صرف آن همه نیرو و هزینه نخواهد بود. در سنّ دبستانی عادت دینی بهتر جایگزین ‏می‌شود. مثلاً با همت و مساعدت شما به کودکان اجازه‌ی نماز خواندن در مسجد می‌دهند؛ ‏در حالی که هنوز نماز بر آنان واجب نیست، به آن‌جا می‌آیند و نماز می‌خوانند و به ‏این ترتیب نوعی عادت و استمرار بر عمل در آنان پدید می‌آید.

‏ما باید بچه‌ها را ‏به خواندن نماز اول وقت عادت دهیم و به آنان بیاموزیم که صبح‌ها قدری زودتر بیدار و ‏آماده‌ی نماز شوند. هم‌چنین باید تلاش کنیم قرآن را در حدّ ظرفیت خود و بر اساس ‏جاذبه‌هایی که ما برایشان ایجاد می‌کنیم حفظ کنند. حفظ آیات قرآن و سوره‌های کوتاه ‏آن در سال‌های بعد در زندگی او تأثیر مثبتی دارد.

‏وقتی فرزندانمان به سن تکلیف ‏رسیدند، باید مسائل شرعی و تکلیفی را برایشان بیان کنیم

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است