شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (خط كوفي 4ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

2

‏خط كوفي :

‏چون اسلام در ايران انتشار يافت ، خط كوفی جايگزين خط پهلوی ‏ساسانی و دين دبيرة اوستايی شد و ايرانيان تقريباً از اواخر قرن اول و اوايل سدة ‏دوم هجری كم كم در نوشته های خود خط كوفی را معمول داشته و آنرا جايگزين خط پهلوی ‏نمودند .

‏خط كوفی ابتدا ، بی نقطه و بدون حركات ( ضمه و كسره و فتحه ) و اِعراب ‏بود . اين نقيصه خواندن اين خط را مشكل می ساخت .

‏ابوالاسود الدؤلی كه از فضلا ‏و ادبای معروف كوفی بود ، و در خدمت حضرت علی ( ع ) به اكتساب علوم پرداخته و در ‏جنگ صفين ملتزم ركاب بود ، و از آن بزرگوار اخذ نحو كرده بود ، از برای تسهيل امر ‏خوانندگان قرآن ، نقطه را وضع نمود و گمان می رود وی اين طريقه را از خطوط كلدانيان ‏و سريانيان اخذ كرده باشد ، زيرا اين طوايف از همسايگان بين النهرين و بابِل بودند ‏، و در كتابت آنها نقطه استعمال می شد . به خلاف خطوط ميخی و پهلوی ايرانيان . و ‏هيروگليف مصريان و فنيقيان كه در كتابت آنان نقطه مستعمل نبود .

‏صاحب الفهرست می ‏نويسد : (( ابوالاسود به كاتب چنين می گفت : نويسنده ، در موقع نوشتن به هوش باش و ‏مرا ببين ، چون به خواندن در آمدم ، نظر به لبان من نما ، اگر به فتحه و گشوده ‏خواندم ، نقطه را بالای حرف بگذار ، و اگر به پيش خواندم ، نقطه را بگذار بين حرف ، ‏و اگر به زير خواندم نقطه را در زير بگذار . ‏»

‏صاحب اللمعه الشهيمه می آورد : ‏» ‏در صدر اسلام نقطه برای حركات استعمال می شد و واضع او يعقوب رهاوی بود و اين

3

‏نقاط به جای حركات به كار می رفت . )) خط كوفی در عـصر دولـت عبـاسی ( 132 ـ 656 هـ . ‏ق ) به مرتبة رفيعی از زيبائی در رسم و شكل رسيد ، و انواع خط كوفی از پنجاه نوع ‏متجاوز شد . مشهورترين آنها ، كوفی محرر ، مشجر ، مربع ، مدور و متداخل بود . نكتة ‏مهم در استفاده از خط كوفی در كتيبه نويسی اين است كه تابع قواعد اكيدی نبود ، بلكه ‏عملاً دست هنرمند را در ابداع و اجرای شكلهای تزئينی آن باز می گذاشت . در ابتدا ، ‏حروف به آذين های سادة برگ و گل منتهی می شد . اين خط بنا بر سليقه و توانايی طراح ‏، به روی اصل آن فرعياتی اضافه می شد ، به اين معنا كه قواعد مفروض به عنوان محور ‏قرار گرفته می شد و دست هنرمند ، نقوش و گل و برگهای منشعب از آن فضاهای خالی را ‏پوشش می داد . شكلهای عمدة اين تزيينات عبارت بودند از : ادامة حروف به صورت برگ ، ‏گل ، بافته ، گره خورده ، به هم تابيده ، ‏در هم پيچيده شده ، شكـل سر انسان ، يا ‏حيوان .

‏با همه اين تفضيلات خط كوفی از نظر تاريخ نگاران ، به دو دستة بزرگ ‏تقسيم می شود :

1‏ـ كوفی مغربی 2ـ كوفی مشرقی

‏كوفي مغربي خود به انواع : قيروانی ، تونسی ، جزايری ، سودانی ‏تقسيم می شد .

‏كوفي ‏مشرقي عبارت است از شيوة عربی و شيوة ايرانی و شيوة مختلط . ( كه شيوة عربی به ‏اقسام مكی ، مدنی ، كوفی ، بصری ، شامی ، مصری ، منقسم می گردد . ‏)

‏خط كوفی ويژگيهای مهمی در هنر ايران دارد . يكی از آن ويژگيها اين است ‏كه هيچ هنری تاكنون به اين حد نه فقط در تزئين معماری آثار مقدس و مهم ، بلكه در ‏اشياء كاربردی زندگی روزمره از خط و تزئينات خطی استفاده نكرده و اصلاً هيچ خطی به

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است