شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (تذهیب 20ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

1

‏تعریف تذهیب

‏در فرهنگهای فارسی تعریف دقیقی از تذهیب وجود ندارد ؛ ‏تعریفی که ما را به اصل و منشاء این هنر رهنمون باشد. در برخی از کتابهای قدیمی و ‏اغلب تذکره ها فقط نامی از نقاشان و مذهبان آمده است که این ، برای دریافت معنای ‏تذهیب کافی نیست. در لغتنامه ها ، تذهیب را زرگرفتن و طلا کاری دانسته اند ، اما ‏این ، هم تمام معنای تذهیب نیست. در دایرة المعارفهای فارسی نیز تعریفهایی از تذهیب ‏آمده است که به شیوه های تذهیب ، در یک دوره ی خاص از ‏تاریخ ‏، تعلق دارد.

‏به هر حال تذهیب ‏را می توان مجموعه ای از نقشهای بدیع و زیبا دانست که ‏نقاشان ‏و مذهبان برای هرچه زیباتر کردن ‏کتابهای مذهبی ، علمی ، فرهنگی ، تاریخی ، ‏دیوان اشعار ‏، جُـنگهای هنری و قطعه های ‏زیبای خط به کار می برند. استادان تذهیب این مجموعه های زیبا را در جای جای کتابها ‏به کار می گیرند تا صفحه های زرین ادبیات جاودان و متون مذهبی سرزمین خود را زیبایی ‏دیداری ببخشند. بدین ترتیب است که کناره ها و اطراف صفحه ها ، با طرحهایی از شاخه ‏ها و بندهای اسلیمی ، ساقه ، گلها و برگهای ختایی ، شاخه های اسلیمی و گلهای ختایی ‏و یا بندهای اسلیمی و ختایی و ... مزین می شوند.

‏مکتبهای تذهیب

‏تذهیب ، همچون نقاشی ، دارای مکتبها و دوره های ‏خاصی است ؛ چنانکه می توان از مکاتب ‏سلجوقی ‏، ‏بخارا ‏، ‏تیموری ‏، ‏صفوی ‏و ‏قاجار ‏و شعب مختلف هر مکتب سخن گفت. برای ‏مثال ، در مکتب تیموری ، شعبه های ‏شیراز ‏، ‏تبریز ‏،

3

‏خراسان ‏و ... را می توان تمیز داد و در واقع ‏، تفاوت در رنگها ، روش قرار گرفتن نقشها در یک صفحه تذهیب و تنظیم نقشها در ‏مکتبهای مختلف ، عامل این تفاوت است. برای نمونه ، تذهیب در مکتب بخارا به آسانی از ‏تذهیب در دیگر مکتبها بازشناخته می شود. چون ، در مکتب بخارا از رنگهای زنگار ، ‏شنگرف ، سورنج و سیاه استفاده می شده است ؛ در صورتی که در مکتبهای دیگر ، رنگها به ‏این ترتیب کاربرد نداشته است.

‏می توان گفت تذهیبهای دوره های مختلف ، بیان ‏کننده حالات و روحیات آن دوره ها هستند: تذهیب سده چهارم ه.ق ساده و بی پیرایه ، ‏سده های پنجم و ششم ه.ق متین و منسجم ، سده هشتم ه.ق پرشکوه و نیرومند و سده های ‏نهم و دهم ه.ق ظریف و تجملی هستند.

‏بررسی آثار تذهیب شده دردوره های گذشته ‏، بر تاثیر فراوان هنر تذهیب ایران در دیگر کشورها – ‏هند ‏، ‏ترکیه ‏عثمانی و کشورهای عربی- حکایت دارد. ‏هنرمندانی که در اوایل دوره ی صفوی از ‏ایران ‏به هند مهاجرت کردند ، بنیانگذار مکتب ‏نقاشی ایران و هند شدند و آثاری بزرگ از خود بر جا گذاردند. آثار به جا مانده از ‏مکتب مغولی هند که در نوع خود بی مانند است ، بر این واقعیت حکایت دارد که این مکتب ‏تداوم مکتب نقاشی ایران و هند است.

‏در ترکیه عثمانی ، هنرمندان مذهّب زیاد ‏جلوه نکردند و اگر این هنر در آن سرزمین رشدی کرد ، به خاطر هنرمندان ایرانیی بود ‏که با مهاجرت به ترکیه عثمانی ، بنیانگذار مکتب هنری در آن دیار شدند. در کشورهای ‏عربی نیز ، به سبب بازگشت هنرمندان ایرانی از آن کشورها ، هنر تذهیب اوجی نیافت.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است